Ulu pınar

ULU PINARIM  Eskiden burası suyun güzelligi ve lezzeti ile insana mutluluk ve huzur verirdi. burda cocuklar yüzmeyi ögrenirlerdi ve  sabahtan akşama kadar yüzerlerdi. Köprünün diger tarafında ise kadınlar kış için yapacakları ekmek bulgur ve un için bugdaylarını yıkarlardı. Ve ayrıca sıgır hayvanları burdan sulanırdı. Bir zamanlar içerisinde balıkların yaşadıgı sölenir. Ama daha sonraları balıklar kayboldu yerini yengeç dedigimiz küçük yaratıklar aldı. Şimdide ise onlarda yok o yüzden yosun balamıştır. Burası belediyelik döneminde bir kaç onarım ve yıkım yaşamiştır. Şimdide ise tamamen kaderine terk edilmiştir. Kasabada yaygınlaşan sondajlardan dolayı kurudugu söylenmektedir. Sondajlardan birinin bu suyun damarına gelerek suyun yöndegiştirmesiyle kuruduguda iddia edilmektedir. Receb Terzi tarafından kaleme alınan ulupınar şiirimiz.  
Ulu Pınarımın suyu 

Bana küstün akmıyorsun.

Göle benzer, rengi koyu

Neden sustun akmıyorsun.
Uzun yıllar ayrı kaldım

Çamcından ben çok atladım

Sanki diyor bayatladın

Surat astın akmıyorsun.
İner gelirdim başına 

Seyrederdim akışına

Balıkların çıkışına

Benmi kestim akmıyorsun.
Yolcuya kucak açardı

Yolun altından geçerdi

Susayan senden içerdi

Hani tastın akmıyorsun.
Geldim kapında yatayım

Sen ulusun ne yapayım

Uzat elini öpeyim

Eski dostum akmıyorsun.
Bak ağlıyor Recep şimdi

Geçmiş günlerini andı

Kırılmış yönünü döndü

Bana kastın akmıyorsun. 

Recep Terzi

17,12,2015